يا هو

 

از تو چه پنهون که يه شب  قطب عالم امکان مولای بيدلان حضرت امام زمان (عج) به خواب يکي از عرفا مي آن و يک شعر رو به زبان فارسي ميخونن که ايشون هم توي کتابشون اون رو مينويسن:

 

يادم ز وفاي اشجع الناس آيد     وز چشم ترم سوده الماس آيد

آيد به جهان اگر حسين دگري     هيهات برادري چو عباس آيد...

 

 

بر گرفته از http://www.chatrekhis.persianblog.ir

 

  آنقدر نرفتيم، كه مرداب شديم                       همرنگ سكوت، محو مهتاب شديم

      هر بار نشستيم و، مروری كرديم                    از شرم لبان تشنه‌ات، آب شديم! 

                                                  

                                                  ***

 

مرا از بچگي احساس دادند          مرا عادت به بوي ياس دادند

کليد قفل هايم را از اول               به دست حضرت عباس دادند