خدای ناله های دردمندان

سينه مالامال درد است
ای دريغا مرهمی!

شعری دردناک از مولای متقيان علی عليه السلام ديدم:

و في الصدر لبانات
اذا ضاق لها صدري
نكت الارض بالكف
و ابديت لها سري
فمهما تنبت الارض
فذاك النبت من بذري

و اين گونه ترجمه کردم:

در سينه ام دردهايي است
كه وقتي بر آن سنگيني ميكند
با دست خود زمين را گود ميكنم
و رازهايم را با زمين در ميان ميگذارم
هر آن چه از زمين ميرويد
گويي از بذر ناله هاي من است

برگرفته از وبلاگ :

http://yadegaredoost.persianblog.ir/